Een nieuwe lente in medialand, column door Robert Veltman

Robert Veltman

Strategy Partner at Dentsu Aegis Network

De ontluikende lente zal ongetwijfeld van invloed zijn geweest, maar sinds vandaag ben ik officieel verliefd op Karen Nelson-Field. Alleen durf ik haar dat natuurlijk nooit te vertellen. 

Maar los van haar dubbele achternaam, die mij het ergste doet vermoeden, ben ik waarschijnlijk niet de enige. Tijdens de presentatie van het Screenforce 2019 TV jaarrapport pakte zij in elk geval alle aandacht met haar presentatie over aandacht. En net zoals je zegt wanneer je met een ander wordt betrapt: “Het is niet wat je denkt dat het is”


Professor Karen Fieldman, excuses, Nelson-Field heeft een fantastisch boek geschreven over de voorwaarden voor en de werking van aandacht in media, getiteld ‘The Attention Economy & How Media Works’. Voor de vakgenoten die de aandacht niet kunnen opbrengen voor het lezen van een volledig boek; de even goedlachse als vrijgevige Karen beloofde ons de slides van haar presentatie te zullen delen. 


Dan de rest van het Screenforce programma. Tja, als je één vrouw tussen drie mannen zet, dan gaat het de rest van middag natuurlijk alleen maar over meten. Wie meet er al het langst? Vanaf welk punt meet je precies? Laat je anderen mee meten om tot een nauwkeurige en objectieve meting te komen? De Zweden lijken een flinke voorsprong te hebben op de Nederlanders. En dus kregen we als voorproefje alvast een blauwdruk te zien van beoogde Hollandsche Meetmethode. Die had wat mij betreft een vrij hoog ‘if you can’t convince them - confuse them’ gehalte. 


Waar men het unaniem over eens was: de grootte van het device is belangrijk en sommige devices worden door meerdere personen gebruikt. 


Als je TV maar op genoeg verschillende manieren definieert zou je bijna gaan geloven dat er geen vuiltje aan de lentelucht is. Het volgen van de jaarlijkse TV kijkcijfers is echter alsof je naar een limbo wedstrijd zit te kijken, maar dan zonder de tropische klanken en dito drankjes. De lenige jeugd legt de lat steeds lager en blijft er maar onderdoor glijden. Krasse knarren buigen voor niemand en gaan hooguit achterover in hun Prominent relaxfauteuils. 


Oorzaken voor de aanhoudende daling van de lineaire kijktijd moeten volgens de aanwezigen vooral extern worden gezocht. Maar mijn opgetrokken wenkbrauw denkt daar toch echt anders over. 


Als bioscopen kunnen beschikken over een goed filmaanbod dan zitten de zalen vol. Valt het aanbod tegen dan daalt ook het bezoekersaantal. En dit uiterst simpele mechanisme zien we terug in alle AV kanalen. 


Dus laten we beginnen met familiebedrijf Talpa. Het leek hen een goed idee om all-in te gaan op de sportieve prestaties van de Amsterdamse hoofdmacht, met als plan B. een aan druivensap verslaafde uitbater van een buitenlandse bed & breakfast (Druiven! Druiven! Druiven!). Met de kennis van nu is dat echt niet genoeg. Ik had willen zeggen: “Volgend jaar beter”, maar liever dit jaar nog. 


Dan RTL (ik vergeet die activistische, strijdbare nieuwe naam steeds). Ongeveer 8 jaar te laat zag iemand bij de directie van RTL de quote: “Data is the new oil”. Vervolgens besloten ze zich als een soort mini GoogleBook te gaan gedragen en een soort mini Netflix op te tuigen, maar dan met een hogere churn-rate. Zelf noemen ze dat fan-centric denken, maar dat gelooft ook Tante Anja niet meer. Wat Tante Anja wel gelooft prijkt op een tegeltje boven haar toilet: “Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald”. Dus maak het volk en jezelf blij en plaats je allerbeste content gewoon weer in de TV programmering. 


NPO en Ster kunnen natuurlijk altijd rekenen op een vaste club van mediabureau-mopperaars. Ondanks dat een Engels sprekende Frank Volmer enigszins doet denken aan Gerard Joling, wil ik hier graag mijn dank uitspreken. Bedankt dat jullie, tegen de stroom in, nog steeds maatschappijkritische programma’s blijven ontwikkelen waar jongeren en volwassenen niet oppervlakkig van worden. En hulde voor optuigen van een surveillance-vrije ad server, iets wat dus daadwerkelijk fan-centric is. 


Tot slot: de manifesto-stock-videobeelden-plus-monotone-beat-en-dikke-letters-op-je-scherm-kan-ook-als-Insta-story-TVC is nu echt uit en we zijn klaar voor de wederopstanding van de rockster creatief, die video’s weer verrassend, humoristisch en/of opwindend gaat maken. 


En dat was het dan lieve kijkbuiskinderen. En nu maar knus naar jullie warme nestje